Het metronet van Teheran staat mooi ingetekend op de kaart, maar blijkt in werkelijkheid nog niet zo ver te reiken. Het brengt ons niet in het ‘uptown’ noorden, maar wel bij Abbas Tourney, een ingenieur van rond de vijftig.
Het metronet van Teheran staat mooi ingetekend op de kaart, maar blijkt in werkelijkheid nog niet zo ver te reiken. Het brengt ons niet in het ‘uptown’ noorden, maar wel bij Abbas Tourney, een ingenieur van rond de vijftig.
Op de leestafel in een trendy cafe boven een fotogallerij lag een Canadees fotoblad. In een artikel over reflectieschermen wordt iets verteld over huidtinten, met daarbij de plaatjes: zonder en met scherm – zie het verschil. Voor Iran iets te bloot, want de plaatjes zijn bewerkt met zwarte stift. Hoewel sommigen daar blijkbaar weer anders over denken.
Farsi is een prachtige taal om gedrukt op papier te zien, maar dat kan niet helemaal het onbreken van foto’s compenseren. Bladpijlers schijnen ze ook niet te kennen, het gaat over familiezaken, sport, vakantie, geschiedenis: alles – zo heb ik me laten vertellen.
Muziek is alles voor Mahrad en Mehi. Op een terrasje in Teheran schuiven ze hun nieuwste cd Funeral of Rajaz onder onze ogen.
“We hopen op connecties met buitenlanders, hier heeft niemand belangstelling voor deze muziek”, vertellen de getergde rockers.
Een kleine tien procent van de Iraniërs is niet moslim, maar Zoroaster, Christen of Jood. In het woestijnstadje Yazd wonen 5.000 Zoroasters, eenderde van het totale aantal in Iran. Een veel grotere gemeenschap woont in Mumbai. Op de foto de zogenoemde stiltetorens, waarin ze hun doden overgaven aan de roofvogels.
Iraniers houden van kamperen. Overal kun je je eigen tentje laten maken, in elke kleur en stof die je wenst.
Het oude centrum van het woestijnstadje Yazd is pittoresk, maar het leven bruist er niet meer. Zelfs de bazaar lijkt niet te floreren. Zodra mensen het kunnen betalen, verhuizen ze naar moderne vinexwijken. Wij woonden er even bij Naire, Mohsen en hun twee kinderen.
Een Iraniër uitleggen hoe je bij ons gelovig kunt zijn opgevoed, maar het daarna een beetje van je afzet, is vrijwel onmogelijk. Het gevolg is dat ons gastgezin graag met ons het geluk wil delen dat de islam hen brengt.
Zodra het donker wordt en de fastfoodrestaurants hun lichtgevelreclame opsteken, rijden de brommers af en aan.
op straat