Onze gastvrouw Koy is een bedrijvig type en vindingrijk. Ze heeft voordat ze trouwde websites gemaakt, en weet hoe je je hostel hoger in de zoekmachines krijgt. Zo combineert ze het hostel met een kookschool. En ja, natuurlijk willen wij ook een les in authentiek thais koken.

Ik was mijn handen zodat ik de groenten kan snijden, maar dat blijkt niet de bedoeling van de cooking class. Er staan geprepareerde schaaltjes klaar met gember, limoen, citroengras, koriander en aubergine. Koy vertelt over de ingredienten en wij staan naar haar te luisteren en kijken toe hoe de schaaltjes in de wok verdwijnen. Het is al snel duidelijk dat Thais eten niets voorstelt zonder sojasaus, en dat de dominante smaak een mengeling is van zuur en zoet. En wat ruiken die kruiden heerlijk. Thais eten is gezond en tasty – no oil, vertelt Koy trots. Daarom blijven ze zo slank. Maar wij zijn ook erg slank, vindt ze. Niet zo dik als de meeste buitenlanders. Dat is te danken aan ons vegetarisch voedsel, vermoedt ze.

Af en toe vertrouwt ze ons de roerspatel toe. Het ene gasstelletje gaat hard, de andere tweepits is aangesloten op een langzame gasfles. ¨Kijk altijd waar de wind vandaan komt en zorg dat je eten aan de goede kant van de wok ligt, anders krijg je halfgaar eten.“ Hanno en ik kijken elkaar af en toe aan met een blik van 'dat wist jij nog niet he?! :)' – en mijn gedachten dwalen af naar uitwaaiende campingprimussen op Terschelling.

Tijdens het koken wisselen we eet- en kookgewoonten uit. Als Koy geen tijd heeft om zelf te koken, haalt ze wel eens wat kant en klare maaltijden op de markt, waar je ook aan een tafeltje kunt eten. Voor Porsche kookt ze liever zelf, maar anders was ze vaker naar de markt gegaan – de afhaal zeg maar. Het eten op straat neemt alsmaar toe, want 'iedereen heeft het steeds drukker en geen tijd om 's avonds nog te koken.”

Tussen de les door geeft ze allerlei tips en ideeen voor vervangende ingredienten; als er geen honingzoete palmsuiker voorhanden is, mag gewone rietsuiker ook. Pepers kun je vervangen door paprika, want het gaat vooral om de rode kleur. 'Als je eten bereidt, moet het er kleurrijk uitzien, ieder ingredient moet een nieuwe kleur of smaak toevoegen.' De saladedressing mogen we even voorproeven, want 'een kok zet de gasten niet iets voor zonder het zelf geproefd te hebben'.

We vinden het heerlijk en weten vanavond precies wat op ons bord ligt.