Met Miranda (rechts op foto), Peter en nog een stel uit het hostel maken we een dagtrip naar een bergmeer dat op de grens met Tibet ligt. Schijnt indrukwekkend te zijn, en maar 4,5 uur rijden.

We klimmen met haarspeldbochten omhoog, de wolken in. Naarmate we hoger komen, neemt de natte sneeuw vastere vormen aan. Hoe zal de weg zijn als we aan het eind van de dag terug willen? We weten inmiddels dat we onze eigen afweging moeten maken, en besluiten terug te gaan. We bezoeken nog wat kloosters onderweg en het is weer heel gezellig met Miranda en Peter.

'Thuis' lacht ons gastgezin ons uit, met dit klein beetje sneeuw valt er nog best te rijden. En zo niet, dan hadden we toch een nacht kunnen blijven? Wij zijn zo gewend aan een weersvoorspelling, en 'weten wat je doet' en zij zien wel - een groot cultuurverschil.